مضارع مجزوم
ابتدا ادوات جزم را بشناسيد:
لَمْ، لِـ ، لا،
إِنْ، مَنْ ، ما
به صرف 14 صيغه فعل مضارع مجزوم توجه كنيد:
|
لم يفعلْ لم تفعلْ لم يفعلا لم تفعلا لم يفعلوا لم يفعلنَ |
لم تفعلْ لم تفعلـﻰ لم تفعلا لم تفعلا لم تفعلوا لم تفعلنَ |
|
لم أفعلْ لم نفعلْ | |
معلّم:چه كسي مي تواند توضيح دهد با آمدنِ ادوات جزم، فعل مضارع چه تغييراتي مي كند؟
دانش آموز: ضمه آخر فعل مضارع كه علامت رفع است به سكون
كه علامت جزم است تبديل مي شود.
( يفعلُ / تفعلُ / أفعلُ/ نفعلُ )
(لَمْ يفعلْ / لِتفعلْ / إنْ أفعلْ ........ /ما نفعلْ.....)
و يا نونِ اعراب حذف مي شود. ( يفعلان / تفعلان/يفعلون /تفعلين/تفعلن)
( لم يفعلا/لتفعلا /إن يفعلوا ..../لا تفعلـﻰ/لا تفعلوا )
به ترجمه ادوات جزم توجه كنيد:
(لَم : نَـ .... / لِـ : بايد / لا : براي ساختن فعل نهي / إنْ: اگر / مَنْ : هر كس / ما : هر چه)
« لَم» و « لِـ » فقط يك فعل مضارع را مجزوم مي كنند.
ولي « إنْ» ، «مَنْ» و «ما» دو فعل مضارع را مجزوم مي كنند.
حال به كاربرد ادوات جزم توجه كنيد:
لَمْ: ماضي ساده يا نقلي منفي مي سازد. مثال: لَمْ يَذْهَبْ: نرفت، نرفته است.
لَمْ يَذهَبْ و ما ذَهَبَ هر دو به معني «نرفت» هستند.
مثال بيشتر :
كَسَرَ : شكست / «ما كَسَرَ » و «لم يَكْسِرْ » نشكست.
أرسَلوا : فرستادند / «ما أرسَلوا» و « لم يُرسِلوا » نفرستادند.
|
ذَهَبَ: رفت ما ذَهَبَ ،لَم يذهَبْ: نرفت كَسَرَ: شكست ما كَسَرَ ، لم يَكْسِرْ : نشكست أرسَلوا: فرستادند ما أرسَلوا، لَم يُرسِلوا : نفرستادند. |
«لِـ » در اصطلاح «لام امر» ناميده مي شود و بر سر 6 صيغه ي غايب و 2 صيغه متكلّم مي آيد.
مثال : لِيَنظُرْ = بايد نگاه كند / لِيُنفِقوا: بايد انفاق كنند / لِنَذهبْ : بايد برويم.
لا: منظور از لا همان لاي ناهيه يعني سازنده فعل نهي است و اگر بر سر فعل غايب و متكلّم بيايد، به معني «نبايد» مي شود:
|
لا تذهبْ: نرو لا يذهبْ: نبايد برود لا تقلقي: نگران نشو لا يَحزَنوا: نبايد ناراحت شوند. |
إنْ، مَنْ، ما : ادوات شرط هستند و داراي فعل شرط و جواب شرط مي باشند كه هر دو فعل نيز مجزوم مي شوند.
إنْ تَضْرِبْ أضْرِبْ : اگر بزني مي زنم.
فعل شرط جواب شرط
منْ يَتَأمَّلْ قَبلَ الكَلام ؛ يَسْلَمْ مِنَ الخَطأ.
فعل شرط جواب شرط
هر كس قبل از سخن گفتن فكر كند؛ از خطا در امان مي ماند.
﴿ و ما تُنفِقوا مِنْ شَىءٍ يَعْلَمْهُ اللهُ ﴾
هر چيزي كه انفاق كنيد، خدا از آن با خبر است.
نكته ي 1: اگر ادوات شرط بر سر فعل هاي ماضي بيايند؛ آن فعل ماضي، معناي مضارع مي يابد.
مَن اجْتَهَدَ نَجَحَ : هر كس تلاش كند؛ موفّق مي شود.
نكته ي2: دقّت كنيد كه سه «مَنْ» و «ما» وجود دارند:
استفهام ،موصول، جازم
مَنْ أنتَ؟/ ما هذا؟ استفهام (پرسشي)
تو چه كسي هستي؟ / اين چيست؟
اِعمَلْ بما تَعَلَّمْتَ. / عَلِّمْ مَن لا يعلَمُ. موصول
به آنچه آموخته اي عمل كن./ به كسي كه نمي داند بياموز.
نكته ي 3: لام امر پس از حروف « وَ ، فَـ » معمولاً ساكن خوانده مي شود.
﴿ فَلْيَعْبُدوا رَبَّ هذا البيت﴾ پس بايد صاحب اين خانه را بپرستند.
